ASCII-tabel

De ASCII-tabel is een volledige referentie voor de American Standard Code for Information Interchange - de karakter-naar-nummertoewijzing die bijna elk tekstbestand, programmeertaal en netwerkprotocol ondersteunt. Het bevat alle 128 standaard ASCII-codes (0-127) naast de uitgebreide Latin-1 bovenste helft (128-255), en voor elke code toont het de decimale waarde, de hexadecimale en octale vormen, de acht-bits binaire, de afdrukbare glyph of controle-mnemonic, de html-entiteit en een naam in een gewone talen.

ASCII wijst een uniek nummer toe aan elke letter, cijfer, leesteken en stuursignaal. Een hoofdletter "A" is 65, een kleine letter "A" is 97, het cijfer "0" is 48 en een ruimte is 32. De eerste 32 codes zijn niet-afdrukbare controletekens zoals regelretour (13), lijninvoer (10) en tab (9) - onzichtbare instructies die ooit teletypes bestuurden en nog steeds lijnen en velden vandaag de dag beëindigen. Deze tabel maakt elk van die waarden zichtbaar en doorzoekbaar op één plek.

Alles draait in uw browser. U kunt op categorie, zoeken op teken, decimaal, descimaal of de naam van de entiteit, op een willekeurige waarde klikken om deze te kopiëren en uw eigen tekst plakken om de code achter elk teken te zien. Er wordt niets geüpload, er is geen aanmelding en de hele referentie blijft offline werken zodra de pagina is geladen.

Strikt genomen is ASCII een 7-bits standaard die codes 0 tot 127 bestrijkt, en alles van 128 tot 255 behoort tot een extensie in plaats van tot ASCII zelf. De tabel toont Latin-1 voor dat bovenste bereik, wat de meest voorkomende interpretatie is en niet de enige is: dezelfde byte is een ander teken onder Windows-1252, en onder UTF-8 zijn die waarden helemaal geen op zichzelf staande tekens, maar delen van multi-byte-reeksen. Dat is de bron van de meeste mojibake, waar een geaccentueerde brief arriveert als twee niet-verwante symbolen. De eerste 32 codes zijn besturingstekens in plaats van afdrukbare, holdovers van teleprinters en een handvol doet nog steeds echt werk: 9 is tab, 10 is lijnfeed, 13 is carriage return, en het verschil tussen de laatste twee is de reden waarom tekstbestanden nog steeds slecht tussen besturingssystemen bewegen.